گوسفند نژاد شال

گوسفند نژاد شال

برترین نژاد گوشتی کشور

 

 خاستگاه اصلی گوسفند نژاد شال در منطقه ای به همین نام (شال) در شهرستان بوئین زهرا قرار دارد و در طول پرورش وسالیان دراز این نژاد به سایر مناطق استان بویژه مناطق مرکزی قزوین،آبیک،بوئین زهرا،آبگرم و آوج (خرقان غربی) گسترش یافته است.گوسفند شال از جمله نژادهای گوشتی ایران می باشد که دارای خصوصیات و ویژگیهای زیادی می باشد. از جمله آن می توان به موارد زیر اشاره نمود :

 

۱- افزایش وزن روزانه این نژاد در دوره پروار بندی روزانه 280 الی 300 گرم می باشد.

2-بالا بودن درصد دوقلوزائی (با انجام فلاشینگ در این نژاد به حدود 30 الی 35 درصد می رسد)

3-بالا بودن ضریب تبدیل و بازده اقتصادی مطلوب

 

 

               

                                               

 

 

۴- پیش رس بودن دامهای نر جهت پرواربندی

 

5- دارای توان دوبار زایش در سال (به شرط تعلیف کافی)

 

فرآورده های گوسفند شال:

 

الف- گوشت:   درصد وزن لاشه سر د به وزن زنده دربره های پروارشده  99/49درصد- درصد وزن گوشت به وزن زنده دربره های پروارشده 562/47   درصد   - درصد وزن استخوان   به  وزن زنده دربره های پروارشده ۱۷درصد - درصد وزن چربی لاشه به  وزن زنده دربره های پروارشده   ۱۳درصد    

   ب:  پشم: - مقدار تولید پشم سالیانه قوچ 1 الی 3/1  کیلوم گرم -  مقدار تولید پشم سالیانه میش

    ۸/.  الی 1 کیلوم گرم -  طول استاپل(فتیله پشمی)  8  الی 13  سانتیمتر

 

ج: شیر :   مقدار تولید شیر سالیانه:  در شرایط مناسب  90 الی 120 لیتر در مدت 150 روزمی باشد میزان چربی شیر  :  5/5 الی 6 در صد

 

نتایج حاصل از نگهداری گوسفند شال و توسعه آن :

 

۱- افزایش تولید گوشت

2- افزایش درصد دوقلوزائی و راندمان تولید مثلی

3- استحصال شیر میش شال به منظور تهیه پنیر گوسفندی

4- توسعه واحدهای نیمه صنعتی تا کاملاً صنعتی و پیشرفته گوسفندداری در منطقه

5- افزایش درآمد دامدار از طریق افزایش تولید ، کاهش هزینة تولید و  افزایش بهره وری دام

  

امتيازات قسمتهاي مختلف بدن گاو شيري

 

۱-     وضعیت  عمومي ( 30 امتیاز )  GENERAL CONDITION

 

 

ظاهر دام ، قدرت ، حالت مادينگي ، هم آهنگي ، قسمتهاي مختلف ، حركت و راه رفتن با حالت .( برای ارزیابی دام باید در فاصله 6-9 متری قرار گرفت)

سر : متوسط از لحاظ طول ، واضح ، پوزه عريض ، منخزين باز( پل بینی) ، فك لاغر اما قوي ، چشم درخشان ، پيشاني عريض ، صورت طبيعي ، رخ مستقيم ، گوش متوسط و تیز  با حالت و متوجه .

 شانه ها : روي ديواره ها سينه و جدوگاه بشكل متناسبي قرار گرفته و اتصالش به بدن واضح باشد .

پشت : قوي ، راست با مهره هاي مشخص .

كمر : پهن و تقريباً افقي . تیز

كپل : طويل ، عريض ، خط الراس از كمر تا قاعده دم تقريباً افقي .

هانش : عريض ، تقريباً هم سطح با پشت و لاغر .

دو نقطه سرين : مشخص ، عريض ، فاصله دار و كمي پائين تر از هانش .

قاعده دم : واضح ، مشخص ، كمي پائين و بين دو نقطه سرين .

دم : طويل و انتهاي آن ابريشمي و زيبا .

 اعضاء : دستها استخوانهايشان قوي و پهن و مستقيم .

اعضا، خلفي : از مفصل خرگوشي تا بخلوق تقريباً عمودي ، منظره آنها از عقب بايد از يكديگر باز و تقريباً مستقيم باشد ، استخوانها پهن محكم و سخت ، تاندون ها واضح ، مفصل گوشي خوش فرم و واضح .

سم ها : كوتاه ، گرد ، پاشنه عميق زمينه افقي .

 

 

2-      صفات شيري ( 20 امتیاز )       DAIRY CHARACTERS 

سر حال بودن ، گوشه دار بودن بدن ، لاغر بودن در موقع شيردهي .

گردن : طويل و لاغر ، در هم شدن و يا اتصالش با ناحيه شانه و سينه بسيار موزون ، گلو واضح ، غبغب كوچك و واضح .

جدوگاه : مشخص ، برجسته ، زوائد مهره هاي پشت كمي برجسته تر از تيغه هاي شانه .

دنده ها : از يكديگر باز ، عريض ، پهن و طويل .

پهلو : عميق و واضح .

ران : منظره اش از نيم رخ صاف ، از عقب از يكديگر باز بطوريكه فضاي كافي براي يك پستان بزرگ در بين آنها موجود باشد .

پوست : داراي ضخامت متوسط ، شل ، تاشو و قابل انعطاف .

مو : ظريف .

 

3-    BODY CAPACITY  ظرفيت بدن ( 20 امتیاز )  

    

بدن بايد نسبت به اندازه بدن حيوان عريض و از ظاهر  آن قدرت و قوت هويدا باشد .

شكم : فراخ ، عميق ، دنده ها از يكديگر باز ، قوسي ، عريض ، بطوريكه حجم بشكه شكم را افزايش دهد .

دور سينه : عريض ( در اثر عريض بودن چند دنده جلو ) كف سينه بين دو دست عريض بطوريكه تا نزديك دو نقطه آرنج را پر كند .

 

4-    UDDER SYSTEM     سيستم پستاني ( 30 امتیاز ) 

 

پستان : ظرفيت و حجم بزرگ پستان و اتصال متناسب بطرف جلو و عقب و هم چنيـن وضع بافتهاي غده اي پستان ، از علائم توليد شير بيشتر يا دوره شيردهي زيادتر مي باشد .

ظرفيت و شكل پستان : طويل ، ظريف ، تا حدي عميق ، كشيده شده بطور متناسب بطرف جلو ، با اتصال خوب و استوار ، اتصال از عقب با پوشت كشيده و رويه بالا ، عریض ، كارتیه ها متعادل و متقارن .

بافت پستان : نرم ، قابل انعطاف ، الاستيك ، جمع شده بعد از شيردهي .

پستانكها : يكنواخت و متحدالشكل با اندازه هاي متناسب ( از لحاظ درازي و حجم ) استوانه اي ، از يكديگر باز ، قرار گرفته در چهار گوشه يك ذوزنقه منظم ، منفذ پستانكها بايد باز باشد . متوسط پستانکها بین 6/3 الی 8/6  سانتی متر باشد .

عروق پستان : طويل ، ماپيچي ، برآمده ، با انشعابات زياد ، چشمه شير بزرگ ، عروق روي پستان متعدد و كاملاً برآمده و واضح .

 

تهیه و تنظیم : مهندس معین زاده

در باره بز بیشتر بدانیم

مقدمه

بز پستانداری است که به زیر راسته نشخوارکنندگان و جنس Capra تعلق دارد که حدود ٩٠٠٠ سال قبل اهلی شده است . بیشتر محققان احتمال می‌دهند که بز را برای اولین بار در فلات ایران اهلی کرده‌اند. چند گونه بز وحشی نیز وجود دارند که شبیه بز اهلی هستند و بیشتر در کوهستانهای آسیا و اروپا زندگی می‌کنند. بز کوهی ٬ که بز وحشی ایرانی نیز نامیده می‌شود بیشتر در منطقه‌های کوهستانی ایران و همچنین در قفقاز دیده می‌شود.

نشخوارکنندگانی هستند با اندازه متوسط. نرها در زیر چانه دارای یک دسته موی بلند ریش مانند هستند. دم کوتاه است ولی طول آن با موهای انتهایی از طول گوش بیشتر است. شاخ در نرهای بالغ خیلی بلند و به شکل خنجری یا مارپیچ است. ماده‌ها دارای شاخ هستند ولی شاخ در آنها خیلی از نرها کوچکتر است.

شکل ظاهری

بز شبیه گوسفند است اما معمولا اندکی کوچکتر از آن است. نر و ماده بیشتر نژادهای بز شاخ دارند. شاخ بزها ٬ بویژه در نرها ٬ خنجری یا شمشیری شکل و راست و مارپیچی است. بز در زیر چانه معمولا ریش کم و بیش بلندی دارد. دم بز کوتاه است و اغلب به سمت بالا ٬ راست می‌ایستد. زیر دم بزهای نر غده‌ای وجود دارد که در دوران زاد آوری ٬ ماده بدبویی از آن ترشح می‌شود. بز برخلاف گوسفند که دارای پشم است مو و کرک دارد و همچنین برخلاف گوسفند که معمولا حیوان آرامی است٬ چالاک ٬ پر جست و خیز و بازیگوش است.

شکل و اندازه گوش نژادهای بز اهلی گوناگون است. بیشتر بزهای آفریقایی و هندی گوشهای بزرگ ٬ دراز و آویخته دارند٬ اما بزهای اروپایی از جمله نژادهای سانن و توگن بورگ دارای گوشهای کوچک و کوتاه ایستاده هستند. اندازه بدن و وزن بز بستگی به نژاد آن دارد. مثلا بلندی بعضی از بزهای خیلی کوچک پاکستانی حدود 47.5 سانتیمتر از زمین تا شانه است و ٩ کیلوگرم نیز وزن دارند. وزن بعضی از بزهای نر نژاد سفید آلمانی تا ١١٠ کیلوگرم و بلندی قامت نژاد جمناپاری هند تا ١٢٢ سانتیمتر می‌رسد.

بدن بز از موهای صاف و گاهی مجعد ٬ به رنگهای مختلف سیاه ٬ قهوه‌ای ٬ خاکستری ٬ سرخ ٬ سفید و یا ترکیبی از این رنگها پوشیده شده است. بلندی و جنس مو و کرکی که در لابه لای موها می‌روید در نژادهای مختلف فرق می‌کند. در بعضی نژادها مثل آنقره موها بلند ٬ نرم ٬ لطیف و ابریشم مانند و در بعضی نژادها کوتاه ٬ زبر و خشن هستند.

دستگاه گوارش

در دهان بز در قسمت جلویی فک پایین ٨ دندان پیشین دیده می‌شود اما درفک بالا از دندانهای پیشین اثری نیست و در جای آنها یک لایه سفت و سخت وجود دارد. بز هنگام چریدن ٬ علف را بین این لایه و دندانهای پیشین فک پایین می‌گیرد و قطع می‌کند٬ سپس به داخل دهان می‌برد. بز در هر فک ١٢ دندان آسیا دارد که با ٨ دندان پیشین فک پایین ٬ در جمع دارای ٣٢ دندان است. بز حیوانی نشخوار کننده است با معده‌ای که ازچهار بخش تشکیل شده است. بز نخست علف را کمی با دندانهای آسیای خود می‌جود و فرو می‌دهد.

غذا از راه مری به شکمبه می‌رود و در آنجا ذخیره و انباشته می‌شود. سپس به نگاری می‌رود و در آن به شکل گلوله‌های کروی توپ مانند درمی‌آید. در زمان استراحت هر بار ٬ یک گلوله غذا از نگاری به دهان برمی‌گردد و به خوبی جویده می‌شود. این بار غذا مستقیما به هزارلا می‌رود. در هزارلا ٬ غذای جویده شده کاملا نرم می‌شود و قوام می‌یابد، سپس وارد شیردان می‌شود با شیره آن درهم می‌آمیزد و تا حدودی هضم می‌شود . سپس برای هضم کامل و جذب به روده می‌رود. درازای روده بز از ٢٢ تا ٤٣ متر است.

تولید مثل

فصل و سن زادآوری بز به آب و هوا ٬ نوع و میزان غذا و نژاد بستگی دارد. در مناطق گرمسیری استوایی بز در تمام طول سال می‌تواند زاد آوری کند. اما در مناطق معتدل و سرد فصل زاد آوری اواخر تابستان تا اواخر زمستان است. آغاز سن زادآوری بز معمولا از ٧ ماهگی تا ١٩ ماهگی است٬ اما اغلب بزها تقریبا در یک سالگی قادر به تولید مثل هستند.

عمر بز معمولا میان ٨ تا ١٢ سال و بطور متوسط ١٠ سال است. فصل تولید مثل بز در ایران معمولا اواخر تابستان و اوایل پاییز است. دوره آبستنی تقریبا پنج ماه است و بزغاله‌ها معمولا در اسفند ٬ فروردین و اردیبهشت متولد می‌شوند. بز یک تا دو و گاهی سه بزغاله می‌زاید. بزغاله بسیار چالاک و بازیگوش است و چند ساعت پس از تولد می‌تواند به همراه مادرش حرکت کند.

نژادهای بز

بز اهلی نژادهای گوناگون دارد که در سراسر جهان پراکنده‌اند و به احتمال زیاد منشاء آنها پازن یا بز وحشی ایرانی بوده است. امروزه بیش از ٣٠٠ نژاد بز اهلی ٬ با ویژگیهای مختلف ٬ در سراسر جهان دیده می‌شوند ٬ که شماری از آنها از نظر اقتصادی و زندگی انسان اهمیت فراوان دارد. مثلا نژادهای آنقره و کشمیر را برای تولید کرک و موی آنها و نژادهای سانن ٬ توگن بورگ و چند نژاد اصلی دیگر را برای تولید شیر فراوان و بعضی نژادها را برای تولید گوشت پرورش می‌دهند.

نوعی نژاد بسیار کوچک بز را در افریقا ٬ برای گوشت آن و در آمریکای شمالی به عنوان حیوان دست‌آموز خانگی پرورش می‌دهند و دانشمندان برای تحقیقات آزمایشگاهی از آن استفاده می‌کنند. در بخشهایی از آسیا و آفریقا طبق سنتهای رایج ٬ نگهداری گله‌های بزرگ بز را نشانه برکت و ثروت می‌دانند. بز تقریبا هر نوع گیاه ٬ حتی گیاهان تلخ مزه و خارهای بیابان را می‌خورد. از این‌رو گله‌داران بزرگ از بز برای پاکسازی مراتع خود از این گونه گیاهان بهره می‌گیرند.

اهمیت بز

بز حیوان پر طاقتی است که هم در منطقه‌های کوهستانی کم‌علف و هم در دشتهای پست ٬ بیابانها و منطقه‌هایی که دارای آب و هوای خشک و نیمه خشک هستند به خوبی پرورش می‌یابد. بز هر گیاهی را می‌خورد و حتی از خوردن کاغذ و زباله رویگردان نیست. بز از شاخه و برگ درختان با ایستادن روی دو پای عقب خود نیز تغذیه می‌کند و در مراتع انواع علف را از سطح خاک قطع می‌کند. همین ویژگیها باعث شده است که بز را حیوانی زیان آور بدانند که باعث فقیر شدن و حتی از میان رفتن مراتع و جنگلها ٬ نابود شدن پوشش گیاهی ٬ افزایش فرسایش خاک و در نتیجه تخریب محیط زیست می‌شود.

اما در مراتع بز هنگامی زیان آور است که به روشهای سنتی و عشایری در مراتع می‌چرد. امروزه درکشورهای پیشرفته برای نگهداری و تغذیه بز محلهای مخصوصی تدارک دیده‌اند و به این ترتیب محیط زیست را از گزندهای احتمالی این جانور محافظت می‌کنند. بز را می‌توان با کمترین علوفه و خوراک به آسانی نگهداری کرد. پرورش و نگهداری آن در سراسر ایران رواج دارد. در ایران روستاهای بدون گاو ٬ اسب و حتی گوسفند دیده می‌شوند٬ اما روستای بدون بز وجود ندارد.

http://daneshnameh.roshd.ir : منبع

بررسی خصوصیات مختلف جایگاههای سنتی، بهسازی شده

     مقایسه جایگاههای سنتی، بهسازی شده و صنعتی گوسفند در سیستم پرورش روستای

                                                             مرتضی کرمی
             عضو هیأت علمی مر کز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان چهار محال و بختیاری


چکیده
جهت بررسی خصوصیات مختلف جایگاههای سنتی، بهسازی شده و صنعتی بر عملکرد گوسفند در سیستم پرورش روستائی تعداد 3578 راس گوسفنددر غالب 13 گله مورد ارزیابی قرار گرفت. در جایگاه سنتی، بهسازی شده و صنعتی به ترتیب808 ،1679 و1091 راس در3 ، 6 و4 گله تحت بررسی قرار گرفت. اطلاعات در زمینه‌های خصوصیات ساختمانی جایگاه گوسفند مانند مساحت جایگاه بسته ، مساحت بهاربند، مشخصات آخور، مساحت آبشخور، مساحت انبار، رعایت مسائل بهداشتی، جمعیت گله‌ها و خوراک گوسفندان بود.کلیه داده ها با استفاده از نرم‌افزارexcel دسته‌بندی و با نرم‌افزار SAS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد میانگین کل مساحت جایگاه بسته به ازای هر رأس گوسفند05/2 مترمربع بود به طوری که کمترین مساحت به ازای هر رأس گوسفند مربوط به جایگاه سنتی و بیشترین میاحت مربوط به جایگاه‌ صنعتی بود(05/0 < P). در مورد فضای بهاربند نیز در جایگاههای سنتی کمترین مساحت و بیشترین مساحت مربوط به جایگاه صنعتی بود (05/0 < P).

 

بین میانگین طول آخور، ارتفاع آخور و مساحت آبشخور به ازای هر رأس گوسفند در جایگاههای مختلف تفاوت معنی دارمشاهده نشد. مساحت انبار ذخیره خوراک دام در جایگاه صنعتی بطور معنی‌داری بیشتر از دیگر جایگاهها بود(05/0 < P). در جایگاه صنعتی درصد بره‌زائی بطور معنی‌داری بالاترازجایگاه سنتی بود (05/0P<). میانگین درصد تلفات گوسفند درجایگاه سنتی بطور معنی داری بالاتر از جایگاه صنعتی بود(05/0P<). درکل اغلب معیارهای لازم جهت پرورش و نگهداری دام در جایگاه صنعتی و پس از آن در جایگاه بهسازی شده رعایت شده، ولی در جایگاههای سنتی این شاخص‌ها مناسب نبودند، هر چند که در اغلب موارد از تمام ظرفیت جایگاههای صنعتی استفاده نشده بود.
کلید واژه‌ها : جایگاه گوسفند، عملکرد تولید و سیستم پرورش روستائی گوسفند.

http://ghasem17.blogsky.com/?Cat=25 منبع

 

داستان گرگ و گوسفند !!!

داستان گرگ و گوسفند !!!

روزي بود، روزگاري بود. گوسفند سياهي هم بود. روزي گوسفند همانطوري كه سرش زير بود و داشت براي خودش مي چريد، يكدفعه سرش را بلند كرد و ديد، اي دل غافل از چوپان و گله اش خبري نيست و گرگ گرسنه اي دارد مي آيد طرفش. چشم هاي گرگ دو كاسه ي خون بود.
گوسفند گفت: سلام عليكم.

گرگ دندان هايش را بهم ساييد و گفت: سلام و زهر مار! تو اينجا چكار مي كني؟ مگر نمي داني اين كوه ها ارث باباي من است؟ الانه تو را مي خورم.
گوسفند ديد بدجوري گير كرده و بايد كلكي جور بكند و در برود. اين بود كه گفت: راستش من باور نمي كنم اين كوه ها مال پدر تو باشند. آخر مي داني من خيلي ديرباورم. اگر راست مي گويي برويم سر اجاق (زيارتگاه)، تو دست به قبر بزن و قسم بخور تا من باور كنم. البته آن موقع مي تواني مرا بخوري.
گرگ پيش خودش گفت: عجب گوسفند احمقي گير آوردم. مي روم قسم مي خورم بعد تكه پاره اش مي كنم و مي خورم.
دوتايي آمدند تا رسيدند زير درختي كه سگ گله در آنجا افتاده بود و خوابيده بود و خواب هفت تا پادشاه را مي ديد، گوسفند به گرگ گفت: اجاق اينجاست. حالا مي تواني قسم بخوري.
گرگ تا دستش را به درخت زد كه قسم بخورد، سگ از خواب پريد و گلويش را گرفت.

منبع : گرگ و گوسفند صمد بهرنگي

پرواربندی گوسفند

پرواربندی گوسفند

                               

مقدمه :

قبل از تعريف پرواربندي لازم است بدانيم بطور متوسط 33% از نياز پروتئيني هر انسان در كشور از گوشت قرمز و مابقي از گوشت سفيد ، شير و فرآورده هاي لبني تامين مي گردد . با اين حساب عمده مصرف را گوشت قرمز خصوصاٌ گوشت گوسفند تشكيل مي دهد . راه حلهاي زيادي براي افزايش توليد گوشت در كشور وجود دارد كه عبارتند از :

ادامه مطلب را کلیک کنید

تعيين سن گوساله

روش تعيين سن گوساله

تعيين سن:

 

هنگام تولد، گوساله ي بالغ داراي 6 تا 8 دندان پيشين است كه در ابتدا تا نيمه بالثه پوشانيده شده اند. لثه ها پس از 12 روز از روي دندانهاي پيشين مركزي تحليل ميروند وتا سه هفتگي اين روند در طرفين و دندانهاي مياني وكناري گسترش مي يابد0 اولين نشانه هاي سايش در سطح فوقاني دندانها در 5/1 ماهگي در دندانهاي پيشين مركزي قابل مشاهده است و در 2 ماهگي دردندانهاي وسطي ودر5/2 ماهگي دردندانهاي جانبي و 3 ماهگي در دندانهاي پيشين گوشه اي ديده ميشود0

سطح سائيده شده دندانهاي پيشين شيري به تدريج وسعت مي يابد و در 10 ماهگي تمام سطح دندانهاي پيشين مركزي را در برمي گيرد

در گاوهاي جوان تغيير دندانهاي شيري به انواع دائمي با تعويض دندانهاي پيشين مركزي در حدود بيست و يك ماهگي شروع شده

 

 وبا تعويض دندانهاي مياني در سي ماهگي ادامه مي يابد دندانهاي جانبي در سي و نه ماهگي و دندانهاي گوشه در چهار سالگي تعويض مي شوند0

دندانهاي دائمي بواسطه شكل پهنشان ازدندانهاي شيري كه كوچكتر ومثلثي شكلند تميز داده مي شوند0از سن پنج سالگي به بعد سطح دندانهاي مركزي وتا نه سالگي سطح تمام دندانهاي پيشين سائيده مي شوند0

شاخ: در حالت معمول طول شاخ در سه ماهگي حدود 2 سانتي متر است و سپس تا بلوغ جنسي در هر ماه يك سانت افزايش مي يابد0 بنابراين شاخي به طول 8 سانتي متر مطابق با سني حدود 9 ماه است0

در گاوهاي ماده رشد شاخ ها در مراحل پاياني آبستني وشروع شيرواري آهسته مي گردد و مجددا در طي پنج تا هشت  ماه متعاقب از شير گرفتن گوساله تسريع ميشود اين امر منجر به وجود آمدن يك حلقه شاخ مي شود اولين حلقه شاخ بين 5/2 تا 3 سالگي ظاهر مي شود0براي هر گوساله زائي يك حلقه جديد اضافه مي شود0

بنابراين سن يك گاو را مي توان با اضافه كردن يك يا دو سال به تعداد حلقه هاي شاخ محاسبه نمود0

معرفی نژادهای گوسفند

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

معرفی نژادهای گوسفند

     ۱- نژادهایی با پشم خیلی ظریف                                     2-نژادهایی با پشم نسبتا ظریف

    3- نژادهای پشم دراز                                                      4- نژادهای پشم تلاقی یافته

    5 –نژادهای پشم قالی                                                    6- نژاد پوستی

 

                                                                            

                                       بقیه در ادامه مطلب                                    

حدیث غریبان

قالَ الاِْمامُ الجَواد(عليه السلام)

عالمانِ غريب!

«أَلْعُلَماءُ غُرَباءُ لِكَثْرَةِ الْجُهّالِ.»:

عالمان، به سببِ زيادى جاهلان، غر يبند!

 

با غريبان آشنايي با اسيران دلگشايي
با فقيران همنوايي با يتيمان همنشيني
رحمت ام القرايي چشمه ي فيض خدايي
 مهبط نور الهدايي معني عين اليقيني

خلقت شـتـر

خلقت شـتـر

 

«آيا نمی توانند ببينند شتر روی چه حسابی آفريده شده است»؟!

نـکـتـه آيـه: شتر روی حسابی آفريده شده!

شتر روی چه حسابی آفـريده شده است؟

1ـــ  داخـل دهـان آن از پوست سفـت و سخـت پـوشـيـده شـده کـه باعـث می شود بتواند گياهان دشت و صحرا که خشک و خاردار هستند را بخورد و زخمی نشود.

2ـــ  مژه های آن خيلی پرپشت و کيپ همديگر هستند که باعث می شود شن و ماسه و سـنگـريـزه هـای اطـراف به درون چشم وی نـفـوذ نکنند.

3ـــ گـوشـهـای آن کـوچکـ و پـوشـيـده از مـوهـای پـرپـشـت و بهم چسبيده است، که باعث می شود شن و ماسه داخل گوش آن نروند.

4ـــ  پـوسـته مـخاطی سوراخ بينی آن سطح خيلی پهنی دارند که راه نفوذ برای شن و ماسه به داخل بينی باقی نمی گذارند، ولی نم و رطوبت لازمه هـوای تـنـفـس را از هـوا می مکند و جذب می کنند.

5ـــ  کوهان آن محل ذخيره انرژی است. ضمن اينکه چربی آن قشری برای مقابله با گرما نيز هست.

6ـــ سطح کمر آن باريک است. که باعث می شود تابش گرم و سوزان نيم روزی خورشيد، فقط به قسمت کمی از بدن وی بطور مـؤثر بـتابـد. و در شرايط تابش قبل از نيم روز يا بعد از آن که خورشيد مايل می تابد، اگـر مـجـبـور باشد در آفـتـاب باشـد، رو به خـورشيد و يا پـشـت به خـورشيد زمين گير می شود. که اين نيز بنوبه خود باعث می شود تابش مؤثر خـورشيد فقط به سطح کم بالائی وی بتابد. پوسـت پـشمی وی نيز بخـش عـمده تابش گرمای سوزان را خـنـثی می کند. به اين ترتيب شتر می تواند گرمائی که خيلی از حيوانات ديگر را می کشد تحمل کند.

7ـــ کليه های وی قسمت زيادی از آبهای مصرف شده را دوباره پس می گيرند، (به اين خاطر ادرار آن غليظ است).

8ــــ پوست پـشـمی آن باريک و نرم است. هم گرما را خنثی می کند و هم بدن را خنک می کند.

9ــــ روده آن سلولهای جذب آب دارد. اين سـلـولـهـا قـسـمـت زيـادی از آب مـصـرف شـده مـوجود در غذای روده را جذب می کنند و برای بدن نگه می دارند. (به اين خاطر سرگين آن خيلی خشک است).

10ـــ  وقـتی ادرار می کند، دم خود را می جنباند تا ادرار به پـاهـا پاشيده شود. به اين شکل با خيس و مرطوب کردن خود به خنک شدن خود کمک می کند.

11ــــ  شکم وی خيلی بزرگ است. می تواند تا 200 ليتر آب بنوشد. علاوه بر آن مجراها و منابع ذخيره آب نيز دارد. که هنگام آب خوردن آنها را نيز پر می کند.

12ـــ مجرای خون وی در اعماق بدن قـرار نگرفـته بـلکه زير پوست گردن و پاها و پهـلـوهـا قرار گرفته است. اين باعث می شود که گرمای بدن را بيشتر به سطح بدن منتقل کند. و سـرخ رگـهـا حتی در شـرايـطـی که تقـريـباً بی آب باشند و در وضعيت تقريبی معادل يک دويست هزارم حجم واقعی خود، باز هم می توانند اکسيژن را به نقـاط مختـلف بدن منتقل کنند.

13ـــ  تکـيه گاهـهای وی در حالت نشستن (يعنی زانوها، آرنجها، و سينه) از قـشـر کلفـتِ پوستِ مرده تشکـيل شده است. اين قـشـر گرما را خنثی می کند و باعث می شود بدن آن زخم نشود.

14ـــ  کف پهن پای آن با يک قشر شاخه ای مجهز شده که باعث می شـود پای آن در شن و مـاسـه فـرو نرود. و پا را در مـقـابل ماسـه هـای تيز و گرم نيز محافـظـت می کند.

15ـــ درجه حرارت بدن وی می تواند خـيـلـی تغـيـيـر کـند ضمن اينکه از پستانداران است. حرارت بدن وی بين 34 تا 42 درجه در تغيير است. وقتی دما بالا برود دمای بدن وی نيز بالا می رود، اين امر باعـث می شـود کـه تـا دمـای مـشـخصی نيازی به عرق کردن برای خنک کردن خود نداشته باشد. و در مصرف آب خود صرفه جوئی کند.

شتر در واقع به حساب دشت و صحرا پرداخته شده است. يعنی برای گرما، کـمـبـود آب، شـن و مـاسـه.

کـسـانی می گـويـند دليلی برای وجود خدا نمی بينند. قرآن آنها را به مطالعه پديده های طبيعی مراجعه می دهـد. انـتـخـاب شتر از ميان ساير حيوانات برای مطالعه، به اين معنی است که وی چيزهای خاصی دارد. بر اساس شـناختی کـه ما امروزه از بافت بـيـولـوژيکی شـتـر داريـم نـيز در واقع همينطور هم هست، و می بينيم که در ساختار آفرينش شتر مغز و انـديـشـه و حساب و کتاب خوابيده است. در حالـيکـه در گذشته مردم فکر می کردند که تحمل شتر زياد است نه اينکه چيز خاصی در آن می ديدند.

http://www.quranology.com/farsi/hayvanat-hasharat-parandegan.htm

تغذيه گوسفند ( Feeding of sheep)

تغذيه گوسفند مديريت يک گله گوسفند مستلزم داشتن اطلاعات کافى در امور مختلف گوسفنددارى است. چراگاه و يا ساير منابع علوفه، غذاى اصلى و عمده براى گلهٔ گوسفندان در دوران آبستنى است. علوفهٔ خشک با کيفيت خوب، سيلو و يا علوفه را پس از چيدن مى‌توان در تغذيهٔ گوسفند به‌کار برد. مى‌توان علوفهٔ خشک لگومينوزها، گرامينه‌ها و يا مخلوط اين دو، سيلوى ذرت و يا سيلوى ساير علوفه‌ها را مورد استفاده قرار داد. اگر قرار است از سيلو در تغذيهٔ گوسفند استفاده بشود در موقع تهيه مى‌بايد علوفهٔ ريزتر از سيلوئى که در تغذيهٔ گاو مورد   استفاده قرار مى‌گيرد خرد بشود. پس چرا مزارع را مى‌توان جهت چراى گوسفندان در نظر گرفت.

 

اگر مرتع و يا چراگاه وسعت بيشترى دارد، توصيه مى‌شود که به قسمت‌هاى مختلف تقسيم شده و به‌صورت چرخشى مورد استفاده قرار گيرد زيرا چرانيدن به‌طور متناوب، سبب قطع سيکل زندگى انگل‌هاى داخلى مى‌شود. مراتع بايد به فاصلهٔ هر دو الى سه هفته يک بار مورد استفاده قرار گيرند که بستگى به کيفيت و نوع مرتع دارد مراتع نبايد مورد چراى بيش از حد قرار گيرند، زيرا اين امر سبب تخريب مرتع مى‌شود. به‌خصوص در مورد گوسفند که چون اين حيوان خيلى نزديک به زمين علوفه را قطع مى‌کند، تخريب سريع‌تر و بيشتر خواهد بود. تعداد گوسفندى که در واحد زمان در واحد سطح مرتع در نظر گرفته مى‌شود به نوع و کيفيت مرتع بستگى دارد.

 

در مرتع براى ازدياد بازدهى و استفادهٔ بيشتر حيوان لازم است آب کافى، سايهٔ مناسب، نمک و ساير مکمل‌هاى معدنى فراهم شده باشد. جابه‌جا کردن آبشخوار، نمک و مکمل معدنى سبب مى‌شود که قسمت‌هاى مختلف مرتع به‌خوبى مورد استفاده قرار بگيرد و حيوان براى دسترسى به آب در طول چرا انرژى کمترى را مصرف کند. در موردى که مرتع يا چراگاه فقير باشد مى‌توان هم‌زمان با چرا در مرتع از علوفهٔ خشک در تغذيهٔ گله گوسفند استفاده کرد. در تحت چنين شرايطى روزانه ۵/۱ الى يک کيلوگرم يونجهٔ خشک احتياجات ميش را برطرف مى‌کند. مى‌توان به‌جاى يونجهٔ خشک از دو الى سه برابر سيلو ذرت استفاده کرد. زيرا احتياجات غذائى ميش براى تکامل جنين و بافت‌هاى پستانى خود حيوان افزايش مى‌يابد. ميش‌هائى که بيش از يک بره آبستن هستند مخصوصاً در مراحل آخر آبستني، اندازهٔ شکمبه آنها کوچک مى‌شود؛ زيرا مقدارى از فضا توسط رحم اشغال مى‌شود. اين موضوع سبب مى‌شود که به‌جاى مقدارى از علوفهٔ خشبى از کنسانتره استفاده بشود. تغذيهٔ ميش با کنسانتره به تکامل نهائى جنين و آماده کردن ميش براى توليد شير که گوساله نياز مبرمى به آن خواهد داشت، کمک مى‌کند. نتايج تغذيهٔ خوب در اواخر دوران آبستنى در موقع بره‌زائى و بعد از آن مشاهده مى‌شود. بدين‌ترتيب که عمل زايمان به‌راحتى صورت خواهد گرفت، بره‌ها در هنگام تولد قوى خواهند بود، وزن آنها از بره‌ميش‌هائى که به‌خوبى تغذيه نشده‌اند، به‌طور قابل توجهى بيشتر خواهد بود و ميش شير بيشتر و دوران شيروارى طولانى‌تر خواهد داشت. در نتيجه بره‌ها قويتر، رشد آنها سريع‌تر و تلفات بره‌ها و ميش‌ها کمتر خواهد بود. توصيه مى‌شود در آخرين ۶ هفتهٔ آبستنى به ميش‌ها مقدارى مخلوط کنسانتره داده شود. دانهٔ ذرت، دانهٔ گندم، سورگوم، يولاف، جو و سبوس گندم از اجزائى هستند که معمولاً در مخلوط کنسانتره مورد استفاده قرار مى‌گيرند.

 

در مواردى که مرتع و يا يونجهٔ خشک از کيفيت پائينى برخوردار باشد ميش به مکمل پروتئينى نياز خواهد داشت. در تحت چنين شرايطى مى‌توان از کنجالهٔ سويا، کنجالهٔ بذرک و يا ساير مکمل‌هاى پروتئينى استفاده کرد. با توجه به ارزانى قيمت مى‌توان از اوره در جيرهٔ گوسفند به‌عنوان منبع ازتى استفاده نمود که در تحت چنين شرايطى نبايستى بيش از يک‌سوم پروتئين جيره از اوره تأمين شده باشد.

 

براساس مطالعات انجام گرفته، افزون آنتى‌بيوتيک از مرگ و مير بره‌ها مى‌کاهد، دادن آئورمايسين روزانه به مقدار ۶۰ ميلى‌گرم به ازاء هر ميش به‌مدت ۸۰ روز قبل از زايش به مقدار قابل محسوسى از مرگ و مير بره‌ها مى‌کاهد. با اين عمل مى‌توان نسبت تلفات بره‌ها را از ۵/۱۴ تا ۹/۳ درصد کاهش داد. ميش‌هاى آبستن بايستى تغذيهٔ آزاد داشته باشند که اين امر سبب کم شدن هزينهٔ کارگرى و افزايش مصرف علوفه با کيفيت پائين مى‌شود.

 

جيره‌اى که در تغذيهٔ ميش‌هاى آبستن به‌کار برده مى‌شود، بايستى به مقدار زيادى علوفهٔ خشبى داشته باشد. مهم‌ترين مسئله در تغذيهٔ ميش‌هاى آبستن جلوگيرى از چاقى زياد ميش‌ها است.

	۱	- تغذيه در دوران شيردهى (Lactation feeding)

ميش‌هائى که در هفته‌هاى آخر آبستنى به‌خوبى تغذيه و مراقبت شده باشند، پس از زايمان از شرايط بدنى خوبى برخوردار خواهند بود و مقدار زيادى شير توليد خواهند کرد. ماکزيمم توليد شير در ميش‌ها در حدود ۲ هفته پس از زايمان است. جهت ادامهٔ توليد شير زياد، ميش‌ها بايد تغذيهٔ کافى داشته باشند تا علاوه بر تأمين نياز غذائى براى نگهدارى ميش، نياز غذائى براى توليد شير را هم فراهم کند.

 

افزايش کنسانتره جيره سبب تحريک ميش براى توليد شير زياد خواهد شد، بايد مطمئن بود که حيوان به آب سالم و تميز به مقدار کافى دسترسى داشته باشد.

 

ميش‌هائى که به بره‌هاى دوقلو شير مى‌دهند، در مقايسه با ميش‌هائى که به تک‌بره شير مى‌دهند؛ به کنسانتره بيشترى نياز دارند. به‌نظر مى‌رسد ميش‌هائى که دوقلو زائيده‌اند، مى‌توانند بيشتر از ميش‌هائى که تک‌بره زائيده‌اند، شير توليد بکنند، اين امر ممکن است بدين علت باشد که بره‌هاى دوقلو در هر موقع شير خوردن پستان را خالى مى‌کنند و اين کار سبب تحريک بيشتر پستان و توليد بيشتر شير مى‌شود.

 

ميش‌هاى نژاد سنگين در مقايسه با نژادهاى سبک به غذاى بيشترى نياز دارند. اگر کيفيت علوفه‌اى که مورد استفاده قرار مى‌گيرد پائين باشد، بايد به مقدار کنسانتره جيره افزوده شود. در اين قبيل موارد جهت تغذيهٔ بهتر گله و بازدهى خوب مکمل‌هاى پروتئينى و معدنى مورد نياز خواهند بود. تا حدود يک هفته قبل از شيرگيرى بره‌ها مقدار آب و غذاى ميش‌ها را کاهش دهيد. اين کاهش آب و غذاى ميش سبب کاهش توليد شير حيوان مى‌شود و بره اجباراً کنسانتره بيشترى مصرف مى‌کند و در نتيجه موقع از شيرگيري، بره کمتر دچار مشکل مى‌شود.

	۲	- مواظبت از بره‌ها از زايش تا از شيرگيرى

قطع دنبه يکى از اولين کارهائى است که بعد از زايش انجام مى‌گيرد. اين عمل بين سه روزگى تا ده‌روزگى انجام مى‌گيرد. بره‌اى که دمش کوتاه شده باشد کمتر دچار انگل مى‌‌شود، زيرا دم طويل در اکثر موارد سبب جمع شدن فضولات در زير دم و مانع از خروج فضولات از روده مى‌شود؛ علاوه بر اين، در اثر جمع شدن فضولات در ماه‌هاى گرم تابستان، بوى آنها مگس‌‌ها را جلب مى‌کند و آنها روى کپل حيوان تخم مى‌گذارند. لاروهائى که از اين تخم‌ها خارج مى‌شوند روى گوشت حيوان زندگى مى‌کنند و مى‌توانند سبب مرگ حيوان شوند.

 

بره‌هاى نر را بايد موقعى که سن آنها کم و جوان هستند، اخته کرد. توصيه مى‌شود از هنگام توليد تا سن دو هفتگى عمل اخته کردن را انجام داد. در اين سن کاهش رشد بره (به‌علت استرس ناشى در موقع اخته کردن و بعد ازآن) حداقل است. عمل اخته کردن را مى‌توان با استفاده از بورديزو، چاقو و يا اخته کردن (Castrator) انجام داد. توصيه مى‌شود بعد از عمل اخته کردن به گوش بره‌ها نراخته علامت گذاشته شود. نشانه‌گذارى در گوش سبب شناسائى زودتر قوچ اخته از ميش مى‌شود. اگر هر سال شماره‌هاى متفاوتى در گوش به‌کار گرفته شود سبب شناسائى ميش‌ها با سنين مختلف مى‌شود. پشم چينى بره‌هاى مسن سبب مى‌شود که حيوان در تابستان راحت باشد، پشم چينى را در موقع از شير گرفتن انجام دهيد. بقيه در ادامه مطلب

احتياجات انرژى گوسفند

احتياجات انرژى گوسفند

حيوان براى ادامهٔ اعمال حياتى خود مثل حرکات مکانيکى در فعاليت ضرورى ماهيچه‌ها کارهاى شيميائى مانند حرکت مواد محلول، سنتز موادى مثل آنزيم‌ها هورمون‌ها که دائماً در بدن مصرف مى‌شود به انرژى احتياج دارد (احتياجات نگهداري).

اگر حيوان به غذا دسترسى نداشته باشد (گرسنه باشد) انرژى موردنياز را از کاتابوليسم ذخائر بدني، ابتداء از گليکوژن، سپس از چربى و در مرحلهٔ آخر از پروتئين تأمين مى‌کند. تأمين انرژى موردنياز نگهدارى بدن و جلوگيرى از کاتابوليسم بافت‌هاى بدن براى حيوانى که غذا در اختيار دارد در درجهٔ اول اهميت  قرار مى‌گيرد.

 

آن مقدار از انرژى غذا که مازاد بر احتياجات بقاء حيوان است به مصرف توليد محصولات گوناگون مى‌شود. حيوانات جوان در حال رشد انرژى را عمدتاً به‌صورت پروتئين در بافت‌هاى جديد ذخيره مى‌کنند. حيوانى که در حال پروارى است انرژى را به‌صورت چربي، حيوان شيروار آن را به‌صورت شير، مرغ تخمگذار به‌صورت تخم‌مرغ، گوسفند به‌صورت پشم و بالاخره حيوان کارى آن را به کار ماهيچه‌اى تبديل مى‌کند.

 

مقدار انرژى شيميائى موجود در غذا با تبديل آن به انرژى حرارتى اندازه‌گيرى مى‌شود. اين تبديل به سوزاندن غذا صورت گرفته و به‌ مقدار حرارتى که از اکسيداسيون کامل واحد وزن غذا به‌دست مى‌آيد انرژى خام گفته مى‌شود. براى اندزه‌گيرى انرژى خام غذاها از دستگاهى به نام بمب کالريمترى استفاده میشود.

 

       

   

شبيه سازي ( كلونينگ )

رويانا،  زايش بره اي از دل تحقيق

                      

به نقل از جام جم آنلاین : رويانا، دومين بره شبيه سازي شده در ايران که يک بره نر از نژاد افشاري است ، ساعت 30 دقيقه بامداد روزشنبه هشتم مهر از طريق عمل سزارين در پايگاه تحقيقاتي اصفهان ، پژوهشکده رويان به دنيا آمد.
وضعيت جسمي رويانا با گذشت زماني حدود يک هفته رضايتبخش است. نفس کشيدنش طبيعي و از نظر قلب هم مشکل خاصي ندارد، حتي تعداد ضربان قلب اين بره کوچولو که پيام آور پيوستن ايران به زمره 8 کشور در دنياست که به فناوري کلونينگ دست يافته اند، در حد طبيعي است.
حال عمومي رويانا بسيار خوب است و به طور مرتب و البته به صورت دستي ، شير مي نوشد و راه مي رود. تولد اين گوسفند شبيه سازي شده هديه بزرگي به جامعه علمي ايران و البته دنيا محسوب مي شود و مي رود تا در ادامه ، راهگشاي پژوهشگران ايراني در استفاده از تکنيک هاي شبيه سازي و سلولهاي بنيادي براي درمان بيماري ها در کنار توليد حيوانات ترانس ژنتيک باشد. با ما گذري داشته باشيد بر تحقيقاتي که در کمتر از 3 سال در کشور، چنين پرافتخار به بار نشسته است. کلونينگ (شبيه سازي) به معني توليدمثل به روش غير جنسي از افراد انتخاب شده به گونه اي است که نسل ايجاد شده از آنها از نظر محتواي ژنتيکي همتاي والد خود باشد. در واقع کاملا شبيه همتاي خود است.
اساس کلونينگ ، انتقال هسته سلول (پيکري يا بنيادي) به تخمک بدون هسته است. فرآيند انتقال هسته شامل 2 قسمت است : 1- خروج هسته از تخمک 2- جايگزين کردن آن به وسيله سلول دهنده اين تکنيک براي اولين بار سال 1938ميلادي به وسيله ، هانس اسپمن که با بستن رشته اي مو به دور سلول تخم بارور شده سمندر، آن را به 2 قسمت ، يکي شامل هسته و ديگر شامل سيتوپلاسم تقسيم کرد، انجام شد. پس از آن که بخش بدون هسته (سيتوپلاسم) 4 بار تقسيم شده جنين 16 سلولي را ايجاد کرد. اسپمن حلقه مويي را باز کرده و به اين ترتيب هسته مجدد به داخل سيتوپلاسم بازگشت ، تقسيم سلولي مجدد آغاز شد و اين بار با بستن مجدد حلقه مويي ، جنين ايجاد شده به 2جنين تقسيم شد. نتيجه نهايي ، ايجاد سمندرهاي دو قلوي همسان بودند. 14 سال بعد در سال 1952، توماس کينگ و بريجز موفق شدند از گونه اي قورباغه امريکايي ، براي انجام فرآيند خروج هسته استفاده کنند. سال 1962 جان گردون توانست گونه اي ديگر از قورباغه را با استفاده از هسته سلول کاملا تمايز يافته روده شبيه سازي کند. اصطلاح کلون در سال 1963به وسيله هالدانس وارد فرهنگ لغات زيست شناسي شد.
مشکلات بسياري در راه کلونينگ پستانداران وجود داشت تا آن که محققان اسکاتلندي توانستند گوسفند کلون شده به نام دالي (Dolly)را توليد کنند. به اين ترتيب آنچه در ذهن محققان و دانشمندان غيرممکن نشان مي داد، امکان پذير شد و کلونينگ آرام آرام مسير ترقي و پيشرفت خود را طي کرد.

                    با کلیک روی ادامه ی مطلب ُ به اطلاعات خود در باره ی کلونینگ بیفزایید .